افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.

نه پشیمانم.  نه خسته.

هنوز درختهای بیشماری می شناسم

که شاخه سارشان ̜

ابدیت را تداعی می کنند !